Γυμνάσιο Δολιανών

Εργασία μαθητών της Γ΄ τάξης του σχολείου μας για την Οικολογική Μετακίνηση στην πόλη μας. Η εργασία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος Ecomobility 2011-12 και παρουσιάστηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου  Δολιανών στις 14/2/2012.

ecomobility_f.pdf

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ερμηνεύτηκαν τα παρακάτω τραγούδια από τη σχολική χορωδία.

ecomobility_track13.pdf

ecomobility_track21.pdf

ecomobility_track31.pdf

Στα τέλη του Φεβρουαρίου καθένας από τους δεκαέξι μαθητές της Β΄ τάξης μελέτησε ένα ποίημα του Ελύτη και απέδωσε το περιεχόμενό του με ένα δικό του τίτλο. Κληρώθηκαν στην τάξη τρία από τα δεκάξι ποιήματα, διαβάστηκαν από τα παιδιά που τα ανέδειξαν από την κληρωτίδα και ο τίτλος που τους αποδόθηκε από τα παιδιά χρησίμευσε στον ακόλουθο διαγωνισμό:

Στις 21 Μαρτίου – Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης- το πρωί τα παιδιά έκρυψαν όλα τα ποιήματα – και τα δεκάξι- σε διάφορα σημεία του σχολείου και ανακοίνωσαν στους υπόλοιπους μαθητές πως όποιος θα έβρισκε το ποίημα που μιλά για «ένα καλοκαίρι που φεύγει» (το πρώτο από τα τρία, που δεν ήταν άλλο από την «Ελένη», από τη συλλογή Προσανατολισμοί), θα κέρδιζε ένα βιβλίο του Ελύτη με ποιήματα, όποιος θα έβρισκε το ποίημα που λέει ότι «κάθε εποχή έχει και τον πόλεμό της» (το δεύτερο, που ήταν απόσπασμα του πρώτου μέρους της Μαρίας Νεφέλης), θα κέρδιζε έναν τόμο με δοκίμια του Ελύτη κι όποιος θα έβρισκε το ποίημα στο οποίο ο δημιουργός «μιλά σ’ ένα παιδί που χτύπησε το πόδι του» (το τρίτο, το μέρος Χ της σύνθεσης Ήλιος ο πρώτος), θα κέρδιζε ένα βιβλίο με μεταφράσεις του.

Την ίδια μέρα μια μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου βρήκε το πρώτο ποίημα, μια μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου το δεύτερο και μια μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου το τρίτο. Τα κορίτσια παρέλαβαν τα δώρα τους, το Μονόγραμμα, τα Δημόσια και τα ιδιωτικά και τη Δεύτερη Γραφή αντίστοιχα, από εκπροσώπους της διοργανώτριας μαθητικής κοινότητας της Β΄  Γυμνασίου στις 15 Απριλίου, στο τέλος μιας εκδήλωσης των μαθητών της ίδιας τάξης.

Η εκδήλωση είχε τίτλο «ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Οδυσσέας Αλεπουδέλης στον τόπο μας» και ως θέμα τη βαρύτατη ασθένεια του ποιητή στο μέτωπο του πολέμου του ’40, και την επεισοδιακή διακομιδή  και νοσηλεία του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων, μια εμπειρία μεταφυσικής αξίας για τον Ελύτη. Περιλάμβανε σχεδιασμένη σε ειδικό πρόγραμμα του υπολογιστή παρουσίαση των σχετικών στοιχείων και φωτογραφιών αλλά και μιας συνέντευξης του Ελύτη, στην οποία αναφέρεται σ’ εκείνη την περιπέτειά του, ακρόαση της ηχογραφημένης ανάγνωσης του ποιήματος «Λακωνικόν» από τον ίδιο τον Ελύτη και ορχηστρικής μουσικής του Μ. Θεοδωράκη. Συνοδεύτηκε επίσης από προβολή μαγνητοσκοπημένων στιγμιότυπων της πορείας αυτής της δραστηριότητας των παιδιών, αλλά και από απροσχεδίαστες απαγγελίες και αναγνώσεις ποιημάτων και αποσπασμάτων από μαθητές και καθηγητές, που ανέβηκαν στο βήμα αυθόρμητα και μοιράστηκαν τα έργα που αγαπούν μαζί μας.

                        Ο έφεδρος Ο. Αλεπουδέλης κατά Τσαρούχη

Ακολουθεί ένα μέρος της συνέντευξης εκείνης του Ελύτη, που είχε δημοσιευθεί το 1965 στο φοιτητικό περιοδικό Πανσπουδαστική  με τον τίτλο «έζησα το θαύμα της Αλβανίας»:

-    Προσωπικά εσείς, σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός, τι κάνατε στον αγώνα;

-   Τι να έκανα εγώ, ένα χαλασμένο παιδί της Αθήνας. Με κόπο ανυπολόγιστο, κατάφερα να είμαι απλώς συνεπής προς την αποστολή μου. Αλλά είδα στο πρόσωπο των στρατιωτών μου τη λάμψη που είναι ικανός ο Ελληνισμός ν' αναδύσει όταν πιστεύει στο δίκιο του. Και γνώρισα από πολύ κοντά την αψηφισιά του θανάτου, την ακατάβλητη θέληση της ζωής που έγινε τελικά και δική μου.
Στο μέτωπο, αρρώστησα από βαρύτατο τύφο. Τα νερά που πίναμε, όπου βρίσκαμε, ανάμεσα στα πτώματα των μουλαριών, ήτανε μολυσμένα. Χωρίς να γνωρίζω τι έχω, χρειάστηκε να κάνω τρία μερόνυχτα με τα πόδια κα με ζώο σε βατόδρομο και να διακομισθώ στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων.

                                           Ο Ελύτης (στο κέντρο) στο μέτωπο

Έμεινα εκεί σαράντα μέρες με σαράντα πυρετό, ακίνητος, με πάγο στην κοιλιά. Με είχανε αποφασίσει αλλά εγώ δεν είχα αποφασίσει τον εαυτό μου. Θυμάμαι, ότι αρνήθηκα να με μεταφέρουν στο μικρό θάλαμο των ετοιμοθανάτων, όπως κάποιο άλλο βράδυ αρνήθηκα πεισματικά να κοινωνήσω και να εξομολογηθώ στον παπά που μου φέρανε, όταν η κρίση της αρρώστιας έφτασε στο κατακόρυφο. Μόλις αρχίζανε οι βομβαρδισμοί, ανοίγανε το διπλανό μου παράθυρο -μη σπάσουν τα τζάμια και τιναχτούν επάνω μου- και φεύγανε όλοι στα καταφύγια. Έτσι πέρασα όλες τις τρομερές πρώτες μέρες της γερμανικής επιθέσεως. Κατάμονος, σ' έναν έρημο θάλαμο, και γεμάτος πληγές από την απόλυτη ακινησία.
Και την ημέρα που κρίθηκε ότι είχα γλυτώσει και άρχισε να υποχωρεί ο πυρετός, ήρθε η διαταγή να εκκενωθεί το Νοσοκομείο. Με βάλανε όπως-όπως σ' ένα φορείο, που το χώσανε σ' ένα φορτηγό αυτοκίνητο.
Η φάλαγγα από τα Γιάννενα ως το Αγρίνιο πυροβολήθηκε οχτώ φορές από τα "στούκας". Οι φαντάροι τρέχανε στα χωράφια, όμως εγώ ήταν αδύνατον να σταθώ όρθιος έστω και για μια στιγμή. Τελικά στο Αγρίνιο, με παρατήσανε σ' ένα πεζούλι και φύγανε. Μια καλή κοπέλα, εθελοντής νοσοκόμος με άλλη αποστολή, με βοήθησε κα μ' έσυρε ως το υπόγειο μιας καπναποθήκης, όπου σωριάστηκα κι έμεινα τρεις μέρες (…) Οι γιατροί στην Αθήνα τρίβανε τα μάτια τους. Σύμφωνα με την Επιστήμη, θα έπρεπε με την πρώτη παραμικρή μετακίνηση να πάθω εντερορραγία και να τελειώσω (…) αν "έζησα το θαύμα" σώθηκα και από ένα θαύμα.

Ο Τουριστικός οδηγός είναι εργασία των μαθητών του Γυμνασίου Δολιανών και περιλαμβάνει πληροφορίες από τις περιοχές που κατάγονται.

Ένα χωριό που η πέτρα κυριαρχεί και δίνει εδώ και αιώνες την δική της ξεχωριστεί ‘’παράσταση’’. Το χωριό βρίσκεται στο Β.Α. μέρος του Νομού Ιωαννίνων και απέχει από τα Γιάννενα 46 χιλιόμετρα. Τα δίπατα και πετρόχτιστα σπίτια που βρίσκονται το ένα ‘’αγκαλιασμένο’’ με το άλλο είναι χτισμένα αμφιθεατρικά πάνω στο λόφο. Καλύτερη τοποθεσία για να δείς το χωριό είναι το ύψωμα ‘’Βίγλα’’ όπου και αυτό έχει την δικιά του ιστορία καθώς στην κατοχή του ανήκουν τέσσερα μνημεία πεσόντων από τον πόλεμο του 1940.Παλιά το χωριό λεγόταν ‘’Αληζώτ Τσιφλίκι’’ διότι έτσι λεγόταν ο Τούρκος Αγάς εκείνης της εποχής. Τώρα πλέον λέγεται ‘’Γεροπλάτανος’’ λόγο του πλατάνου που στέκει αγέρωχος στην μέση της πλατείας εδώ και 1 περίπου αιώνα, έτοιμος να μας διηγηθεί  ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες στιγμές.

Ένα χωριό που έχει και μεγάλο θρησκευτικό χαρακτήρα καθώς στο χωριό υπάρχουν 2 ξωκλήσια  και μια εκκλησία. Ένα ξωκλήσι είναι ο Άγιος Παντελεήμονας ο οποίος είναι λίγο έξω από το χωριό και προς τιμή του γιορτάζουμε το πανηγύρι στις 27 Ιουλίου. Το άλλο ξωκλήσι είναι προς τιμή της Ζωοδόχου Πηγής κοντά στον ποταμό’’ ΒοΪδομάτι’’ και το γιορτάζουμε την πρώτη Παρασκευή αμέσως μετά το Πάσχα αλλά και το λειτουργούμε και στις 15 Αυγούστου με ένα μεσημεριανό γλέντι που καμιά φορά μπορεί να φτάσει και ως το βράδυ. Και η κεντρική και μεγαλύτερη εκκλησία στο χωριό είναι προς τιμή του Αγίου Νικολάου που τον γιορτάζουμε στις 6 Δεκεμβρίου όπου το βράδυ ακολουθεί γλέντι στο καφενείο του χωριού. Επίσης μια άλλη γιορτή που έχει καθιερωθεί στο χωριό μας είναι το λεγόμενο ΖΙΑΦΕΤΙ όπου οι χωριανοί και ο κάθε επισκέπτης μπορούν να γευθούν το ανεπανάληπτο γιαχνί που το φτιάχνουν οι γυναίκες και οι άντρες του χωριού και το γιορτάζουμε στις 6 Ιανουαρίου την ημέρα των Φώτων.

Αν βέβαια θέλει κάποιος να μείνει στο χωριό μας και να γευθεί τα υπέροχα φαγητά μας το κοινοτικό καφενείο τα έχει όλα αυτά. Ο ξενώνας και το εστιατόριο μπορούν να σας προσφέρουν ανεπανάληπτες εντυπώσεις με θέα φυσικά τον πλάτανο. Αν βέβαια έχετε και τα παιδιά σας μαζί μην ανησυχείτε το γήπεδο 5x5 και η παιδική χαρά θα τα κρατήσουν απασχολημένα μέχρι να πιείτε εσείς το τσιπουράκι σας  και να γευθείτε τους υπέροχους μεζέδες στο καφενείο μας. Επίσης στο χωριό υπάρχει και το παλιό πετρόχτιστο σχολείο το οποίο χρονολογείτε από το 1952 ,που τώρα λειτουργεί ως μουσείο. Η μια αίθουσα ως φωτογραφική έκθεση και η άλλη ως μουσείο με παλιά συλλεκτικά αντικείμενα. Ένα άλλο είναι το λεγόμενο ‘’Σπίτι του παιδιού’’ το οποίο χρονολογείτε από το 1960 και λειτουργεί ως πνευματικό κέντρο όπου εκεί γίνονται κάποιες πολιτιστικές εκδηλώσεις.  Άλλη μια εμπειρία που θα ζήσετε είναι η θέα που έχει στο βουνό Πάπιγκο όπου χειμώνα-καλοκαίρι στις κορυφές του έχει πάντα χιόνι.  Στο χωριό οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Όταν ξυπνάτε το πρωί και ακούτε τα κουδούνια από τα πρόβατα και τα σφυρίγματα από τους κτηνοτρόφους  θα καταλάβετε πως είστε σε ένα καθαρά κτηνοτροφικό χωριό. Επίσης τον χειμώνα όταν πέσουν τα πρώτα χιόνια ο ξενώνας γεμίζει από κυνηγούς καθώς ο ‘’Μαρίνος’’ ,το βουνό είναι απέναντι από το χωριό ,είναι επιτρεπόμενη κυνηγητική περιοχή.     Στο χωριό μας και είμαστε περήφανοι γι’αυτό η τεχνολογία προχωράει αργά και σταθερά κρατώντας το παραδοσιακό ύφος.  Πλέον στο χωριό κατοικούμε 85 με 90 κάτοικοι και το καλοκαίρι αυξάνονται λόγο των ταξιδιωτών και των χωριανών που μένουν τον υπόλοιπο καιρό στα ξένα.  Ο Γεροπλάτανος είναι ένα από τα ποιο όμορφα στην περιοχή χτισμένο μέσα στην άγρια φύση και θα είναι μια ανεπανάληπτη εμπειρία για εσάς να το επισκεφθείτε.  

Λιάπης Σπύρος Γ΄ τάξη Γυμνασίου Δολιανών. 

Τα Δολιανά είναι μία από τις γραφικότερες και μεγαλύτερες κωμοπόλεις του Νομού Ιωαννίνων. Προς τα βόρεια του χωριού υψώνεται το βουνό Δούσκο. Στα βορειοανατολικά το βουνό Τύμφη και προς τα νότια ο Κασιδιάρης. Δυτικά των Δολιανών ρέει ο ποταμός Γορμός. Νοτιοανατολικά περνούν οι εθνικοί δρόμοι Ιωαννίνων-Αλβανίας και Ιωαννίνων –Κονίτσης.

Το έδαφος είναι ημιορεινό με μέσο σταθμικό υψόμετρο 515 μέτρα και καλύπτεται από καλλιέργειες κτηνοτρόφων, δημητριακών και αμπελοκαλλιεργειών σε ποσοστό 45%, από βοσκοτόπους 30%, από δασώδεις εκτάσεις 20% και τέλος από σπίτια και δρόμους 15%.

Στο χωριό υπάρχουν 520 οικοδομές, 610 κτίρια και 410 κατοικίες που στεγάζουν 370 οικογένειες γεγονός που δείχνει ότι το χωριό είναι πυκνοκατοικημένο.

Είναι έδρα Ταχυδρομείου και Αγροτικού Ιατρείου καθώς και δύο Συνεταιρισμών με κυριότερο τον ΑΣΜΕΚο οποίος έχει πλούσια δράση. Διαθέτει σταθμό Ε.Κ.Α.Β.. Έχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και ΓΕ. Λ., εννιά εκκλησίες και εξωκκλήσια με ενορική αυτή της Γέννησης της Θεοτόκου.

Η κύρια απασχόληση των κατοίκων από παλιά ήταν η αμπελουργία, η γεωργία, η κτηνοτροφία χωρίς ωστόσο να υστερούν και οι άλλοι τομείς, όπως δημοσίους υπαλλήλους, διδασκάλων, καθηγητών και επιστημόνων.

Ο πληθυσμός του χωριού από  1873  κατοίκους το 1951 και 1044 κατοίκους το 1981 χωρίς να συγκαταλέγονται οι ξενιτεμένοι, ο πληθυσμός έχει μειωθεί στους 870 μόνιμους κατοίκους.

Η συνολική έκταση των Δολιανών φτάνει τα 24.000 στρέμματα και συνορεύει  με τα χωριά Αρίστη, Παρακάλαμο, Άνω Ραβένια και Κάτω Ραβένια, Κάτω Πεδινά.

ΠΡΑΣΑ ΜΕ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΝΟ

Υλικά

• κρέας από αγριογούρουνο,
• 2 κρεμμύδια
• αλάτι
• 4 σκελίδες σκόρδο
• 1 κιλό πράσα
• πιπέρι
• 1 ματσάκι σέλινο
• Λάδι
• Χυμό ντομάτας

 Εκτέλεση

Πλένουμε το σέλινο και τα πράσα Πλένουμε και καθαρίζουμε το κρέαςΣοτάρουμε το κρέας με λίγο λάδι και κρεμμύδιΡίχνουμε αλάτι και πιπέρι και λίγο χυμό ντομάτας Βράζουμε το κρέας και μετά βάζουμε , όλα μαζί να βράσουν.

Καλή όρεξη!

ΚΑΣΙΟΠΙΤΑ

      Καλή όρεξη! 

ΧΡΥΣΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ - ΝΟΕ 2008

ΧΡΥΣΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΟΚΤ 2008 (pdf)

Θα μπορέσει στο μέλλον ο Ιστός να αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι συνεργάζονται και προωθούν τη γνώση στους κόλπους μιας μικρής εταιρείας, ενός μεγάλου οργανισμού ή μιας χώρας; Αν λειτουργεί για μια μικρή ομάδα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ευρύτερη κλίμακα, μπορούμε ίσως να τον χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο; Όλοι ξέρουμε ότι ο Ιστός μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε τα πράγματα πιο γρήγορα, μπορεί όμως, να επιφέρει μια πραγματικά διαρθρωτική αλλαγή στην κοινωνία, να μας οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο εργασίας - και αν γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο;

Tim Berners-Lee, Διευθυντής του World Web Consortium*

_________________
* O Tim Berners-Lee δημιούργησε τον Παγκόσμιο Ιστό κινούμενος από ένα προσωπικό όραμα: ότι μπορούσε να αποτελέσει ένα πανίσχυρο μέσο για την καλυτέρευση της κοινωνίας και της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Ο ίδιος ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκε οικονομικά την εφεύρεσή του, αλλά αφιερώθηκε στην προσπάθεια να την εξελίξει και να τη συντηρήσει!